Νικόπολις - Γαράσαρη - Sebinkarahisar - Susehri.

Σας κάνουν ..κλικ; Καλώς ήρθατε!

Σάββατο, 16 Οκτωβρίου 2010

Μια επιστολή αγωνίας για τη Γαράσαρη 6 Δεκεμβρίου1918


Σεβασμιώτατε άγιε Τοποτηρητά,

Ανήκουστα είναι τα όργια και οι φρικαλεότητες, αίτινες συνέβησαν εις τα ελληνικά ορθόδοξα χωρία της επαρχίας Κολωνίας, ως διηγούνται αυτόπται μάρτυρες, η Ελένη Λαζάρου εκ Τρουψή, Σοφία Αβτζόγλου εκ Βαλτζάνης, οι στρατιώται Παναγιώτης, Θεόδωρος και Θωμάς και ως διεκτραγωδούσιν αι επιστολαί, τας οποίας κατώρθωσα να λάβω από τους επιζήσαντας συγγενείς και πατριώτας μου.
Φαίνεται ότι άπασα η επαρχία απ’ άκρου εις άκρον μετεβλήθη εις απέραντον κτήμα των περιοίκων Τούρκων, οίτινες εκτός της κινητής και ακινήτου περιουσίας των Χριστιανών κατώρθωσαν δίκην κτηνών να περιαγάγωσιν υπό την κατοχήν των και τα θυγατέρας και τας συζύγους των, ας βία εξισλάμισαν δια να αποτελέσουν τα χαρέμια των.


Από τα εννέα τμήματα εις α διαιρείται η όλη επαρχία, ουδενός οι κάτοικοι έμεινον ανέπαφοι, αλλά πάντες εξωλοθρεύθησαν δια σφαγών και εξισλαμίσεων. Ούτω, ότε εδόθη το απαίσιον σύνθημα της σφαγής των ταλαιπώρων Αρμενίων, το τμήμα Νικοπόλεως και το τμήμα Αλούτζαρας εδοκίμασαν δεινά φρικτά. Ενώ αφ’ ενός εδίδετο η διαταγή εντός τριών ωρών να εκκενώσουν οι δυστυχείς κάτοικοι τα χωρία των Τρουψή και Βάλτζανα, αφ’ ετέρου εξεβίαζον την Τομπολίνον και βία προσεπάθουν να εξισλαμίσουν την Κατίναν και Σοφίαν Γαραλόγλου εν Βαλτζάνη και τον Δημήτριον και την οικογένειάν του εν τω χωρίω Καλετζούκ.

Το τοιούτον έδωσεν αφορμήν εις τον διαβόητον Χαλήλ Ταπάνογλου να προβή εις σφαγάς ανδρών εν Βαλτζάνη καθώς του Αναστασίου Θωμαϊδου, του Κυριάκου Σιδηροπούλου, της Ησαϊας Κυρόζ και να αρπάζη τας περιουσίας του Κωνσταντίνου Κυνηγοπούλου, του ιερέως Παπά Στεφάνου, ον και εξύλισεν και εξύρισεν προς εμπαιγμόν και του Ελευθερίου Γαρακιόζ, αφού διεκόρευσε και κατέταξεν εις το χαρέμιόν του την μονογενή θυγατέρα του Σοφίαν.

Αι αρπαγαί, αι ληστεύσεις και αι σφαγαί, τας οποίας διέπραξεν ο απαίσιος ούτος Χαλήλ μετά των αδελφών του Χασάν, Τσαούς, Ισμαήλ και Αλή δεν περιγράφονται. Τόσην ελευθερίαν είχεν εκ μέρους του διοικητού των στρατευμάτων ο Χαλήλ, ώστε ενώπιον αυτού και του γαμβρού του Αλή από το Αγουτμούς, εξέσχιζε τας κοιλίας των γυναικών Μαρίας Μήλογλου, Κερασώς Τζιπίζ και Ελένης Χουπάν εκ Καρακεβιζήτ και απεκεφάλιζε τους άνδρας των αποκαλών αυτούς «Χιντζήρ Κερατά Γκιαούρ».

Ο δε πλούσιος Λογγίνος από το αυτό χωρίον Καρακεβεζήτ αφού εληστεύθη και απεγυμνώθη τελείως τον ηνάγκασαν να εξομώση και όχι μόνον τούτο, αλλά και ν’ ανταλλάξη την σύζυγόν του με την Αϊσέ του Τουρσούν αγά εκ Γορού.

Τα μέρη ταύτα της επαρχίας τα αποτελούμενα εκ των χωρίων Βάλτζανα, Τρουψή, Χάχαβλα, Αλισάρ, Ισπαχάν-μαχαλεσή, Καλετσούκ, Έσολα, Φέϊλερα, Καρακεβεζήτ, Στρεφή, Κόρατσα, Εσκή-κιοϊ, Κάλτσασα, Καταχώριον, Λίτζασα, Ασαρτζούκ, Κοϊνήκ, Οβατζούκ, Κεϊληκα, Αούδερε, Αλούτζιον, Χατζή-κιοϊ, Έσκονε, Σουπάχ, Άσλασα, Κοβερτζενήκ, Λάπα, Χίντζηρη, Αναστός, Γάμεσλη, Αλησήζ, Καδή-κιοϊ, Ριφαχιγιέ, Κονδύλια, Πισιούρ, Αλατζά-χαν, Μονδολάς και Μεντέμελη κατεστράφησαν παντελώς.

Καθόσον οι κάτοικοι των χωρίων Βάλτζανα, Τρουψή, Καλετζούκ, Έσολα, Φεϊλερε, Αλησόρ, Σπαχή-μαχαλέ, Χίντζηρη, Αναστός, Γαμισλή και Αλησίζ, υποστάντες τον βίαιον εκπατρισμόν περί τα μέσα Νοεμβρίου άσιτοι και άστεγοι εν μέσω χειμώνι και περιπλανώμενοι εν όρεσι και σπηλαίοις εντός 29 ημερών οδοιπορούντες μόλις εις τας 26 Δεκεμβρίου έφθασαν εις Τοκάτην και Γάγγραις, αφού 485 καθ’ οδόν απέθανον εκ πείνης και υπέκυψαν εις το αλύπητον ξυλοφόρτωμα των συνοδευσάντων αυτούς χωροφυλάκων.

Δεν επετρέπετο εις τους δυστυχείς πατριώτας μου, διερχόμενοι τα χωρία των Αρμενίων να εκφράσουν λύπην και αγανάκτησιν δια τας φρικαλεότητας, τας οποίας συνήντων καθ’ οδόν. Διότι εκόπτετο πρώτον η γλώσσα των και ύστερον απεκεφαλίζοντο, ως συνέβη τούτο εις τον Ηλίαν Κυνηγόπουλον, όστις επειδή ήτο κωφός δεν ήκουσε την δοθείσαν τοιαύτην διαταγήν των Τούρκων και εκραύγασεν όταν είδεν άταφα τα πτώματα των Αρμενίων. Δεν έκοψαν μόνον την γλώσσαν του δυστυχούς τούτου κωφού, αλλ’ απεκεφάλισαν και αυτόν και την γυναίκα του Αικατερίνην.

Φθάσαντες εις Τοκάτην κατ’ ανωτέραν διαταγήν διεσκορπίσθησαν κεχωρισμένοι οι άνδρες των γυναικών των εις τα τουρκοχώρια, δια να αποθάνωσιν εκ της πείνης και εξισλαμισθώσιν. Και πραγματικώς ο απαίσιος σκοπός των Τούρκων επετεύχθη. Οι πλείστοι απέθανον.

Μεταξύ των θυμάτων τούτων συγκαταριθμώ και εγώ τον δεκατετραετή αδελφόν μου Παναγιώτην, την θείαν μου Παρθέναν με τα των δύο τέκνων της, Θεόφιλον και Κυριακίτσαν, τον θείον μου Αναστάσιον με την γυναίκα και τα τέκνα του και άλλους, τους οποίους χάριν συντομίας παραλείπω. Οι δε εναπομείναντες αγωνίζονται κατά της πείνης και του ψύχους, τον έλεον του Θεού και των ανθρώπων απεκδεχόμενοι, ίνα συντηρηθώσιν εν τη ζωή και τη πίστει.

Περί επανόδου αυτών εις τα χωρία των πρέπει να γίνη ενδελεχής μελέτη και σκέψις, καθόσον, ότε κατά Μάρτιον του 1917 επέστρεψαν δυνάμει κυβερνητικής διαταγής οι δυστυχείς πρόσφυγες, όχι μόνον υπέστησαν ληστρικήν επίθεσιν παρ’ αστυνόμων και του διαβοήτου Χαλήλ, όστις διασκεδάσεως χάριν εξέσχιζε τας γαστέρας των γυναικών και εξέθετε τους άνδρας βοράν των οκτώ μανδροσκύλων αυτού, αλλά και δεν εύρον ούτε οικίας ούτε εκκλησίας. Διότι αι οικίαι των εχρησίμευσαν ως καύσιμος ύλη εις τους στρατιώτας, αι δε εκκλησίαι, των οποίων τα ωραία άμφια ευρίσκονται παρά τω Χαλήλ και τοις Τούρκοις του χωρίου Γορού, μετεβλήθησαν εις σταύλους και αχυρώνας. Δια τούτο έσπευσαν και αύθις να εκπατρισθώσι.

Προκειμένου δε περί των άλλων χωρίων του τμήματος Επεσίου, τα οποία ανωτέρω ανέφερα, και των άλλων τμημάτων, τα οποία περιλαμβάνουσι τα εξής χωρία: Πασλάκ, Κιουρτήν, Κόγιαλα, Γιατμής, Σούλλη, Κουλάκ-καγιά, Βαϊράμ-τανισμά, Κιόπλη, Ιναγέτ, Αχηρλή, Σεμέν, Αρμούτελε, Σινανλή, Καβάκλητζα, Άρτας, Κιαβούρκιπι, Ίνδαλα, Πέγιαλαν, Αλητζόν, Μεταλλείον, Τζοράκ, Γιαβσάν, Μιχάλ-τσορουμού, Κοπενέν, Χασάν-ταμήν, Χαβζούλ, Άμελη, Δεϊρμέν-τας, Σαχνά-τσιμέν και των εξής 18 χωρίων: Κηζήκ, Παζάρ-πελέν, Τσαμλή-καλέ, Κούλελη, Παναγία, Ινονού, Καγιά-διπή, Κοβατσούκ, Μορασούλ, Τσοράκ, Δερέ-κιοϊ, Κοβ-τεπέ, Αρμούτ-τσαϊρή, Κούρβαον, Καϊλή-καγιά, Τζέτουρα, Δερέταμ, Δερέτεπε του τμήματος Επεσίου, όπερ υπάγεται πολιτικώς εις την διοίκησιν Ζάρας του νομού Σεβαστείας φρικωδέστερα ήσαν τα δεινά, τα οποία υπέφερον.

Ομολογουμένως οι κάτοικοι των χωρίων τούτων δεν εξηναγκάσθησαν, δεν εξεβιάσθησαν, όπως εκκενώσουν τα χωρία των, αλλ’ υπεβλήθησαν υπό του διοικητού της χωροφυλακής Σαλήμ βέη εις την διακοπήν πάσης επικοινωνίας μετά των πέριξ και προς αλλήλους, ούτως ώστε πάσα οικογένεια ώφειλε να περιορισθή και του να εξέλθη της οικίας της.

Απαγορευθείσης άπαξ δια στρατιωτικούς λόγους της μεταβάσεως των χωρικών εις τους αγρούς των, εξήντλησεν εκάστη οικογένεια τας προμηθείας της εντός ολίγου χρόνου και υφίστατο τον εκ λιμού θάνατον. Και υποδήματα και σεσηπότα κρέατα ίππων και όνων και ποντικοί ετρώγοντο ως γλυκύτατα εδέσματα υπό των πειναλέων κατοίκων, οίτινες σωρηδόν απέθνησκον εκ της τοιαύτης διαίτης των. Ο Κωστής ο Ομηρίδης εξ Αγούλια έκοψε τα δάκτυλα της αδελφής του Σουμέλας δια ν’ αρπάξη από τας χείρας της ποντικόν όζοντα, δια να τον φάγη. Τα πτώματα των εκ τοιαύτης διαίτης αποθνησκόντων κατά διαταγήν ανωτέραν έμενον άταφα, δια να γίνουν βορά των ορνέων και σκύλων.

Είναι αναρίθμητα τα βάσανα, τα οποία υπέστησαν οι δυστυχείς Χριστιανοί των μερών τούτων. Αι σφαγαί και αι διακορεύσεις είναι άπειροι. Αι δε βεβηλώσεις των ιερών ναών διετέλουν εις την ημερησίαν διάταξιν. Προ πάντων, όταν ένεκα των ατιμώσεων και κακώσεων των Χριστιανών, ετράπη πάνοπλος εις τα βουνά ο κατόπιν περιβόητος δια τα ηρωικά του κατορθώματα κατά των στρατιωτικών αποσπασμάτων καταστάς Βασίλειος μετά 60 άλλων ευσταλών, φιλοτίμων και ομοιοπαθών νέων, οίτινες σχηματίσαντες συμμορίαν επεχείρησαν αντίποινα κατά του μουσουλμανικού στοιχείου.

Ως σπινθήρ της αναφλέξεως της υποβοσκούσης μισαλλοδοξίας των ιθυνόντων, ήτις ουδέποτε επαύσατο εκδηλουμένη παρουσιαζομένης ευκαιρίας, ήρκεσεν ο φόνος Κούρδων τινών κατά το περιώνυμον όρος Καράμσαηρ, εις ολίγων ωρών απόστασιν από το επιτελείον της υπό τον Βεχίπ πασάν γ’ στρατιάς. Αμέσως ετέθησαν εις κίνησιν όλα τα μισαρά όργανα των πολιτικών και στρατιωτικών αρχών προς εξακρίβωσιν των αυτουργών της δολοφονίας. Και οι μεν πρωταίτιοι του κακουργήματος ανεκαλύφθησαν, αλλ’ επειδή δεν ηδύναντο να τους συλλάβωσι ή μάλλον να τους τιμωρώσιν ένεκα του τελείου οπλισμού και του ασφαλούς κρησφυγέτου των, έστρεψαν την μήνιν αυτών κατά του φιλησύχου και ταλαιπώρου πληθυσμού των χωρίων αυτών, ων περί τους 210 άρρενας αλυσσοδέτους ωδήγησαν εις Ζάραν και εκείθεν εις Σεβάστειαν όπου, άλλοι μεν απηγχονίσθησαν, άλλοι δε εύρον οικτρότατον τέλος εκ δαρμών, της πείνης και άλλων κακώσεων.

Μεταξύ των ατυχών τούτων ομογενών συμπεριλαμβάνονται και τινες ιερείς: δύο εξ Ιν-ονού, ο παπά Παύλος και παπά Ηλίας αποθανόντες εκ των δαρμών και λοιπών κακώσεων, ο εκ Κηζήκ παπά Ηλίας δολοφονηθείς καθ’ οδόν, οι εκ Κοβατζήκ παπά Γεώργιος και παπά Ηλίας επίσης δολοφονηθέντες και το χείριστον τα λείψανα αυτών ερρίφθησαν εις το Μορασούλ τσαήν, μη επιτραπείσης εις τους οικείους αυτών της κηδεύσεως των λειψάνων των.

Προς εκδήλωσιν δε του φανατισμού των τας διακορεύσεις των Χριστιανών συζύγων και θυγατέρων των ουτωσίν εξολοθρευθέντων, τας εξετέλουν εντός των ιερών ναών και δη επί των Αγίων Τραπεζών. Ούτω εν τω ναώ του Αγίου Γεωργίου εν τω χωρίω Ιν-ονού διεκόρευσαν την πρεσβυτέραν του ιερέως παπά Ηλία, όπως εν τω χωρίω Κόρατζα επί της Αγίας Τραπέζης του ιερού ναού της Αγίας Βαρβάρας ο Αλή Οσμάν εξ Αγουτμούς εν συνοδεία δύο Τούρκων αξιωματικών διεκόρευσαν την νύμφην του ιερέως Λαζάρου του επιλεγομένου Τοπόλ-κεϊσή, ενώπιόν του, τον οποίον μετά ταύτα το μεν δι’ απειλών έπειτα δε και δια δώρων ηνάγκασαν να συναινέση εις την εξισλάμησιν της νύμφης και της θυγατρός του.

Σατανική υπήρξεν η καταστροφή ην επεχείρησαν κατά των Χριστιανών της επαρχίας ταύτης οι απόγονοι του Τζιγκισχάν και Ταμερλάνου. Διότι την θηριωδίαν των την εξεδήλουν αγριωτέραν, προκειμένου να κατατυραννώσι τους ιερείς των χωρίων. Δεν ηρκούντο μόνον εις το να ατιμάζωσι τας συζύγους και θυγατέρας αυτών ενώπιον των οφθαλμών των, αλλά το χείριστον πάντων, ίνα εξευτελίσωσιν αυτούς, τους έδερνον αλύπητα, τους εξώριζον μετά ταύτα και αλυσσοδέτους τους έπεμπον εις τα αμελέ ταμπουρού.

Ούτω παρά τας παρακλήσεις και τας πιστοποιήσεις της Μητροπόλεως εξυλοφόρτωσαν και εξύρισαν τον ιερέα του χωρίου Χασάν-ταμήν παπά Δημήτριον και τον έστειλον εις τα εργατικά τάγματα, ένθα εν μέσω μυρίων στερήσεων εξεμέτρησε το ζην. Την αυτήν τύχην υπέστη και έτερος ιερεύς παπά Μιχαήλ αποσταλείς ως στρατιώτης εις Ερζιγκιάν. Τον δε Σάββαν Ιωακειμίδην απόφοιτον της Θεολογικής Σχολής εκ Κούρβαον ως κατάσκοπον δήθεν των Ρώσων, κατεδίκασαν εις τον δι’ αγχόνης θάνατον.

Αι εκκλησίαι αίτινες μετεβλήθησαν εις αχυρώνας και σταύλους είναι πολλαί. Πολλοί επίσης είναι και οι ναοί, οίτινες τελείως κατεκρημνίσθησαν. Το χείριστον δε πάντων, είναι ότι υπό το πρόσχημα προστασίας και διαθρέψεως της μικράς νεολαίας, τα επίσημα της Κυβερνήσεως όργανα παρέλαβον τα βρέφη και διατηρούν αυτά εις τας σχολάς της Σεβαστείας προς εξισλαμισμόν. Μεταξύ των μικρών τούτων ευρίσκονται και το τέκνον Ιορδάνης του κ. Γεωργίου Μήλογλου, εργαζομένου εν των εν Σταμπούλ Χατζοπούλω χανίω.

Αι εξισλαμίσεις εν γένει είναι άπειροι. Διότι οι Τούρκοι εκμεταλλευόμενοι την πενίαν και το ρίγος, την πείναν και την απόγνωσιν των ταλαιπώρων Χριστιανών ητίμαζον αντί 100 δραμίων άρτου τας δεκαετείς θυγατέρας και τα τέκνα των δυστυχών του Θεού πλασμάτων και εξισλάμιζον αντί πινακίου φακής του λιμώττοντας.

Ελπίζοντες δ’ ότι οι αρμόδιοι λαμβάνοντες γνώσιν της καταστάσεως της επαρχίας Κολωνίας εκ της συνολικής ταύτης εκθέσεως θα σπεύσωσιν να έλθωσιν επίκουροι εις τους γυμνητεύοντας και λιμώττοντας, ων ο αριθμός υπερβαίνει τας (70,000) εβδομήκοντα χιλιάδας Χριστιανών, διατελώ μετά σεβασμού!


ΣΗΜ: Αυτή η επιστολή - αναφορά, στάλθηκε στο Οικουμενικό Πατριαρχείο στις 6 Δεκεμβρίου 1918, από τον Γαρασαριώτη ιεροδιάκονο Πολύκαρπο Κυνηγόπουλο, μέσω του τοποτηρητή της Μητρόπολης Κολωνίας, Μητροπολίτη Νεοκαισαρείας, προκειμένου να ενημερωθεί ο Πατριάρχης και να κάνει ό,τι μπορεί για το δράμα των Χριστιανών της περιοχής Νικοπόλεως.

25 σχόλια:

  1. Μοναδικο ιστορικο ντοκουμεντο....Δεν υπαρχουν και πολλα ντοκουμεντα απο την περιοχη μας....πολυ καλη δουλεια....παντως μεγαλες βιαιοτητες εγιναν και μετα το 1918 μεχρι και το 1923 απο μαρτυριες των παππουδων μου.....Η νυφη της Ελενης Χουπαν(νιδη) που αναφερετε πιο πανω η Μαρια Χουπανιδου το γενος Πακαταριδη η λεγομενη Λογγαβα..απο το Καρακεβεζητ εχασε και εκεινη ενα παιδι της επειδη της το σφαξαν οι Τουρκοι..περι το 1919-1920 καθως επισης μετα απο 2 χρονια προσπαθησαν να σκοτωσουν και τον ιδιο τον αντρα της τον οποιο εσωσε αυτη....Επισης Ο Ηλιαδης Δημητριος του Αναστασιου ο λεγομενος Τορομανον απο τον συνηκισμο Χοζανα του Καρακεβεζητ, αρπαξαν την μικρη αδερφη του Σουλτανα...και την εξισλαμησαν....Ο οπου το 1951 σε προσωπικο του ταξιδι στα μερη μας πηγε για να την ψαξει και να την φερει πισω..εμαθε οτι παντρεφτηκε Τουρκο αξιωματικό. Τοτε μαλιστα φυλακισθηκε γαι 15 μερες διοτι θεωρηθηκε Κατασκοπος..... Πακαταριδης Χρηστος εκ Καρακεβεζητ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Χρήστο, ευχαριστώ πολύ για τις πληροφορίες. Ελπίζω και άλλοι Γαρασαρότες να προσθέσουν στο blog όσα στοιχεία διαθέτουν, ώστε να τα μοιραστούμε όλοι και να δημιουργήσουμε μια βάση δεδομένων για την ιστορία και τον πολιτισμό της πατρίδας μας. Η Γαράσαρη μέχρι τώρα είναι "αδικημένη" σ' αυτόν τον τομέα και εύχομαι να τα καταφέρουμε όλοι μαζί.

    Τι θα έλεγες να προσθέσουμε στο blog και μια σελίδα - κατάλογο όλων των Νικοπολιτών που μας διαβάζουν, με όνομα, επίθετο, καταγωγή από Γαράσαρη, καταγωγή από Ελλάδα, σημερινή διαμονή και email; Ίσως έτσι αποκτήσουμε ή αποκαταστήσουμε επαφή με κοντινούς και μακρινούς συγγενείς, ίσως έτσι μαζευτούμε πολλοί για να τιμήσουμε με τη δημόσια δήλωση της καταγωγής μας την πατρίδα μας τη Γαράσαρη όπως της αξίζει.

    Ντοκουμέντα θα ακολουθήσουν κι άλλα πολλά. Το οφείλουμε στη Γαράσαρη και στους προγόνους μας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Με βρησκεις απολυτα συμφωνο με αυτη σου την προταση.....πρεπει να δημιουργηθει μια τετοια λιστα με αυτα τα δεδομενα. Εγω εχω βρει συγγενεις μου στο Albany της Νεας Υορκης μεσω του facebook ειναι αρκετοι οι Νικοπολιτες και εκει να ξερετε εγω εχω πανω απο 120 συγγενεις εκει μονο απο το γενος Πακαταριδη....Εχει πολλους Χουπανιδη, Συμεωνιδη Ηλιαδης και αλλους πολλους και Στο Νew jersey....Ιστορικα στοιχεια κατα την διαρκεια του ΄΄ταξιδιου'' θα θυμηθω και αλλα...και θα τα προσθεσω.... Ηθελα να σου ρωτησω αν εχεις επισκευθει ποτε την Νικόπολη.αν εχεις παει στο χωριο σου...

    Πακαταριδης Χρηστος εκ Καρακεβεζιτ-Χοζανα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Δε βλέπεις τις φωτογραφίες και το video Χρήστο; Θα δεις και πολλά άλλα στη συνέχεια και από το δικό μου και από το δικό σου και από τα άλλα χωριά της Γαράσαρης. :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Καλημερα συγνωμη αλλα δεν συνδεσα το βιντεο με καποιο σου ταξιδι στη Νικοπολη διοτι υπαχουν πολλοι τροποι να βρεις βιντεακια πλεον.....Εγω δεν εχω επισκευθει την Νικοπολη Αλλα καπου προσ το τελειωμα του βιντεο μου φενονταν πολυ γνωστα τα μερη απο ενα βιντεο που μου δωσαν απο το χωριο μου......αναμενουμε οποτε.....Καλημερα και παλι...

    Πακαταριδης Χρηστος εκ Καρακεβεζητ-Χοζανα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. ΟΠΟΙΑ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΓΑΡΕΣΑΡΗ ΤΗΝ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΜΕ ΚΑΙ ΒΟΗΘΑΜΕ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Geia sas,

    prospathisa na steilo ena sholio prin merikes meres, alla den ta katafera, nadoume autin tin fora ti tha ginei.
    I giagia kai o papous mou (Eleni to genos Eleftheriadou kai Polikarpos Sidiropoulos) katagontai apo tin Garasari kai irthan to ´24 stin Ellada kai meta peripeteies fthasane sto Petritsi Serron me polles alles oikogeneies garasariotes. To spiti tous stin Garasari kaike stis sfages ton Armenion. Xerei kaneis perissotera gia aftin tin periodo? Prepei na itan to ´15. Ton Augusto piga stin Garasari kai prospathisa na paro kapoia pistopoiitika apo to dimarheio tis polis alla dustuhos akoma perimeno. Kati mou thimizei afto.

    Zito siggnomi pou den grafo me elliniko alfabito alla meno stin Germania kai den eho pros to paron alli dunatotita.

    Eleni Konstantinidou

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Ονομάζομαι Ξανθοπούλου Αικατερίνη κατάγωμαι απο Ευκαρπία Κιλκίς.Θέλω να μάθω απο πιο χωρίο του Γαράσαρη ήρθε ο παππούς μου,στην πατρίδα ονομαζόταν Σπανίδης Παντελής και ηταν οπλαρχηγός,στην Ελλάδα δηλώθηκε Παπαδόπουλος Παντελής και εγκαταστάθηκε στην Ευκαρπία Κίλκις αυτά μόνο γνωρίζω απο αφηγήσεις παλιότερες που θυμάμαι.Αν κάπιος γνωρίζει κάτι ας το διμοσιεύσεις σας παρακάλω.Ευχαριστώ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Agapiti Eleni, signomi gia tin kathisterisi alla “xefyge” apo tin prosohi mou to minima sou.

    Nai oi Armenioi xesikothikan sti Nikopoli kai kleistikan sto kastro epi polles meres, alla telika den antexan kai akolouthise sfagi. I Garasari ihe pollous Armenious, me arketa horia, oi opoioi sti synexeia “exafanistikan”. Mellontika tha anevasoume ena post gi’ auto to thema.

    Polykarpos Sidiropoulos iparxei mono enas (tou Ioanni), dilose katagogi apo to xorio Tsorak tis Garasaris kai apografike to 1928 sto Mavrodendri Kozanis. Isws meta na pige sto Petritsi Serron.
    An thelis grapse mou kai to patronymo tis giagias sou, mipos kai to diastavroso gia na eimaste sigouroi.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Αγαπητή Αικατερίνη, Παπαδόπουλος Παντελής που να απογράφηκε στην Ευκαρπία Κιλκίς υπάρχει μόνο ένας και δηλώνει προέλευση από το χωριό Αρτός του Καρς. Λογικά είναι αυτός, αφού η σύμπτωση είναι μεγάλη. Επίσης λάβε υπόψη σου οτι πολλοί Γαρασαρέτες είχαν μεταναστεύσει στο Καρς. Αν θέλεις στείλε μου ονόματα αδερφών και πατρώνυμο (το ίδιο και για τη γιαγιά σου αν είναι της ίδιας καταγωγής) μήπως βρούμε τη ρίζα της Γαράσαρης από διασταυρώσεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Αγαπητέ Ηουπεριν σε ευχαριστώ για την απάντηση σου. Αλλα ο Πολυκαρπος Σιδηρόπουλος, ο παπους μου ήταν στο Νέο Πετριτσι Σερρών το 1928. Αυτός που αναφέρεις είναι σίγουρα κάποιος άλλος, υποθέτω απλή συνωνυμια. Ο παπους μου ήταν από την Νικοπολη μέσα, το ίδιο και η γιαγιά μου. Ο πατέρας της ήταν ο Ευθύμιος Ελευθεριαδης, επίσης απο την Νικοπολη. Πολλοι γειτονες της γιαγιας μου απο την Νικοπολμη πήγαν στο Νέο Πετριτσι αφού φτάσανε απο την Νικοπολη πρώτα στον Πειραιά και μετά στην Θεσσαλονίκη. Αυτές εινε οι πληροφορίες που έχω απο την μητέρα μου. Ο Ευθύμιος Ελεφθεριαδης και ο Ιωάννης Σιδηροουλος και οι δυο παπουδες της μητέρας μου καταγονταν απο την Νικοπολη. Όταν πήγαμε τον Σεπτέμβριο στην Νικοπολη και ψάξαμε στο νεκροταφείο για τους δικούς μας δεν βρήκαμε παρά μόνο μερικές πέτρες σε έναν πελώριο χώρο. Οι τοπικές αρχές δυστυχώς δεν είναι διαθέσιμες να δώσουν πληροφορίες. Αυτή τουλάχιστον ήταν η εμπειρία μου εκεί.
    Το βιβλίο που κυκλοφόρησε στην Κσβαλα το 1964 υπάρχει τώρα στα βιβλιοπωλεία; Θα χαρώ πολύ εάν μπορέσεις να βρεις πληροφορίες για τους δικούς μου. Ελένη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Houperin ο παπούς μου ηρθε παντρεμένος απο την πατρίδα με ένα παιδί το όνομα της γυναίκας του δεν το γνωρίζω,στην πορεία πέθαναν,και παντρεύτηκε την Παρθένα Καζαντζίδου.Ο παπούς ειχε έναν αδελφό τον Χρήστο, ο πατέρας του παπού μου ονομαζόταν Ευστάθιος Σπανίδης και η μητέρα του Κανή Σπανίδου,οι περισότερη λένε οτι είμασται απο το χωριο Σούσαιρ αλλά εγω δεν το βρίσκω πουθενά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Η δημοσιεύση Ανώνημος στις 4 φεβρουαρίου στις 11:53 ειναι τις Ξανθοπούλου Αικατερίνη απο Ευκαρπία Κιλκίς ευχαριστω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Ελένη, θα προσπαθήσουμε να κάνουμε άλλη μια γενική προσέγγιση.

    Από την πλευρά της γιαγιάς σου πρώτα, Ελευθεριάδηδες στο Νέο Πετρίτσι απογράφηκαν οι εξής:
    Ελευθεριάδου Σόνα ή Σοφία του Ευθυμίου, το γένος Δημ. Κωστάνογλου, από τη Νικόπολη.
    Ελευθεριάδου Μαρία του Ευθυμίου, από τη Νικόπολη.
    Ελευθεριάδου Ελισάβετ του Ευθυμίου, από τη Νικόπολη.
    Ελευθεριάδης Ιωάννης του Σάββα, από τη Νικόπολη.
    Ελευθεριάδου Αμαλία του Βασιλείου, από την Κωνσταντινούπολη.
    Ελευθεριάδης ή Μαυρίδης Γεώργιος του Ελευθερίου, από τα Γιούλια της Προύσας.

    Ελευθεριάδηδες από τη Νικόπολη καταγράφηκαν και οι Γεώργιος, Μιχαήλ και Μαρία, όλοι του Παναγιώτη και όλοι στο Αμμόβουνο Ορεστιάδας Έβρου, αλλά όταν έγινε η απογραφή βρέθηκαν απόντες. Λογικά είχαν πάει πλέον σε άλλο μέρος (ίσως κι αυτοί στο Νέο Πετρίτσι;).

    Ελευθεριάδηδες Ευθύμιοι υπάρχουν άλλοι δύο. Ένας του Ελευθερίου, από το Λερίον της Θεοδοσιούπολης, στο Ανατολικό Πτολεμαϊδας και ένας του Βασιλείου, από το Αραβάν του Ικονίου, στην Αγάπη Δράμας.

    Από τη πλευρά του παππού σου υπάρχουν:

    Σιδηρόπουλος Βασίλειος του Αναστασίου, από τη Νικόπολη, στη Θέρμη Θεσσαλονίκης.
    Σιδηρόπουλος Νικόλαος του Ηλία, από τη Νικόπολη, στον Καπνότοπο Σιδηροκάστρου.
    Σιδηρόπουλος Πολύκαρπος του Ιωάννη, από το Τσοράκ της Νικόπολης, στο Μαυροδένδρι Κοζάνης.

    Κατ’ εμέ μπορεί να δοθεί η παρακάτω εξήγηση:
    Η Σόνα ή Σοφία ήταν η μητέρα της γιαγιάς σου. Η Μαρία και η Ελισάβετ ήταν αδελφές της γιαγιάς σου ή μια από τις δύο ήταν η γιαγιά σου με δεύτερο όνομα. Ο παππούς σου απογράφηκε όντως στο Μαυροδένδρι Κοζάνης (πήγε εκεί για λίγο, σε συγγενείς ή φίλους από τη Γαράσαρη που εγκαταστάθηκαν μαζικά σ’ αυτό το χωριό) μόνος του ή έχοντας μαζί και τη γιαγιά σου αν ήταν ήδη παντρεμένοι. Αν όχι, τότε πήγε μετά στο Νέο Πετρίτσι (όπου επίσης είχαν εγκατασταθεί μαζικά Γαρασαρότες).
    Οι άλλοι δύο Σιδηρόπουλοι που δηλώνουν καταγωγή από Νικόπολη, πρέπει να είναι συγγενείς, αφού οι εγκαταστάσεις τους σε Θέρμη Θεσσαλονίκης και Καπνότοπο Σιδηροκάστρου, ταιριάζουν με την πορεία που περιέγραψες ότι ακολούθησε το σόϊ σου.
    Ο Πολύκαρπος δεν δήλωσε Νικόπολη, αλλά το χωριό της καταγωγής του πριν εγκατασταθεί στην πόλη, δηλαδή το Τσοράκ.

    Το βιβλίο για τη Νικόπολη δεν κυκλοφορεί στα βιβλιοπωλεία και μάλιστα υπάρχουν πολύ λίγα αντίτυπα που έχουν σωθεί. Από το blog μας σηκώνουμε συνέχεια θέματα που βασίζονται στο βιβλίο αυτό, για να μοιραστούμε τις πληροφορίες για την πατρίδα μας με όλους εσάς.

    Ελπίζω να βοήθησα λίγο, κάνε διασταυρώσεις με τους επιζώντες από την οικογένειά σου και ίσως βρεις άκρη. Να θυμάσαι ότι οι μετακινήσεις στην Ελλάδα τα πρώτα χρόνια της προσφυγιάς ήταν συνεχείς και οι οικογένειες χωρίστηκαν σε διαφορετικά μέρη, αλλά σχεδόν πάντα οι Γαρασαρότες έμεναν σε χωριά που υπήρχαν αρκετοί δικοί τους πατριώτες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Κατερίνα, με το επίθετο Καζαντζίδης στην Ευκαρπία Κιλκίς απογράφηκαν οι εξής:

    Καζαντζίδης ή Σιδηρόπουλος Ιωάννης του Χρήστου ή Θεοδώρου από το Κηράτς και το Καταχώρ (το χωριό Κηράτς ιδρύθηκε από Καταχωρίτες που αγόρασαν χωράφια σ’ εκείνη την περιοχή, γι’ αυτό δηλώνει και τα δύο χωριά).
    Καζαντζίδης ή Χαλκίδης Κων/νος του Γεωργίου, από το Μεσουτιγιέ.
    Καζαντζίδης Αναστάσιος Ιωάννου από το Τζελέπ.

    Όσον αφορά τον παππού σου έχουμε τα παρακάτω:

    Το επίθετο Σπανίδης το συναντάμε σε τρία χωριά της Γαράσαρης, το Κιός-κιοϊ, το Ουλού-τσουκούρ και το Τσοράκ, τα οποία βρίσκονται στην περιοχή του Σού-σεχρη. Πουθενά όμως δεν υπάρχουν τα ονόματα Ευστάθιος, Παντελής και Κανή. Επίσης υπάρχει ένας Σπανίδης ή Κεσόγλου Χρήστος του Θεοδώρου, από το Τσοράκ, που απογράφηκε στο Μαυροδένδρι Κοζάνης.

    Στην Ευκαρπία απογράφηκαν οι εξής Παπαδόπουλοι:

    Παπαδόπουλος ή Καργκαλίδης Ευστάθιος του Σταύρου, από το Κιός-κιοϊ.
    Παπαδόπουλος Παντελής του Ευσταθίου, από το Αρτός του Καρς.
    Παπαδόπουλος ή Πλατίδης Ιωάννης του Γαβριήλ, από το Καταχώρ και το Κηράτς.
    Παπαδοπούλου Φωτεινή του Γαβριήλ, από το Καταχώρ.
    Παπαδόπουλος Σωκράτης του Θεοδώρου, από το Μεσουτιγιέ.
    Παπαδοπούλου Κλεοπάτρα του Κυριάκου, από το Μεροζάν του Καρς.
    Παπαδοπούλου Σοφία του Γεωργίου, από την Ορδού.

    Λογικά η γιαγιά σου είναι από το Κηράτς, το Μεσουτιγιέ ή το Τζελέπ, και τα τρία από την περιοχή Σού-σεχρη.
    Ο παππούς σου, επιμένω, πρέπει να είναι αυτός που δηλώνει καταγωγή από το Αρτός του Καρς, όπου θα πρέπει να μετανάστευσε κατά τη διάρκεια του αντάρτικου ή μετά την απόφαση για ανταλλαγή. Ο Ευστάθιος του Σταύρου από το Κιός-κιοϊ του Σού-σεχρη, ίσως να ήταν ο πατέρας του.

    Κάνε διασταυρώσεις ονομάτων με επιζώντες συγγενείς και ελπίζω να βρεις την άκρη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Η Κατερίνα Ξανθοπολούλου ευχαριστεί παρά πολύ τον Houperin για τις πολυτιμές πληροφορίες που μου έδωσε, ο θεός να σας έχει καλά και να πληροφορείται όλων τον κόσμο.και πάλι σας ευχαριστώ......

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Γεια σου Ηουπεριν, σε ευχαριστω πολυ για τον κόπο που έκανες για να βρεις τα στοιχεία για την οικογένεια μου. Ποτέ δεν άκουσα ότι η οικογένεια μου ήταν κάποτε στην Κοζάνη. Ο Παπους μου ήρθε παντρεμένος απο την Νικοπολη, η γιαγιά μου λεγόταν Ελένη. Η συγγένεια που περιεγραψες αληθεύει. Η Ελένη Σιδηροπούλου απο την Νικοπολη δηλώθηκε επίσης στο Μαυροδενδρι Κοζάνης όπως και ο άνδρας της Πολυκαρπος: Από την οικογένεια Ελευθεριαδη στο Νέο Πετριτσι που ανεφερες λείπει η Αναστασία Ελευθεριαδου. Ξέρεις που απογραφηκε:
    Ξέρεις ποτέ ήρθαν στον Πειραιά απο την Νικοπολη: Που μπορεί κανείς να βρει τέτοιου είδους πληροφορίες που μας δίνεις, αν και όλα φαίνονται σαν να έχεις μια γυαλινη σφαίρα μπροστά σου και τα βλέπεις όλα.
    Σ´ ευχαριστω πολύ και γεια σου
    Ελενη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Θα ήθελα αν γινόταν να μου πείται απο που μπορώ να μάθω περισσότερα για το χωριό μου το Κιός-κιοί περιοχή Σου-σεχρη. πχ.πόσοι κάτοικοι ήταν, αν υπήρχε κάπιο συμαντικό πρόσωπο από στο χωρίο, που και αν μετανάστευσαν στον πόλεμο του 1916-1918. Σε πια χώρια τις Ελλάδος εγκαταστάθηκαν και οτι άλλο μπορώ να βρώ σε βιβλία η στο Ιντερνέτ. Ευχαριστώ τον αγαπητό Ηουπεριν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. Το Κιός-κιοϊ βρίσκεται λίγο βόρεια του Σούσεχρη. Είχε περίπου 600 χριστιανούς και περίπου 100 μουσουλμάνους. Οι δικοί μας ήταν τουρκόφωνοι, αλλά για τα παιδιά είχαν ιδρύσει δύο σχολεία, ένα εξατάξιο και ένα τριτάξιο. Δεν εκτοπίστηκαν αλλά υπέφεραν από πείνα κατά την περίοδο των διωγμών. Με μια πρώτη ματιά βλέπω οτι στην Ελλάδα ήρθαν στη Βυρώνεια και στο Αετοχώρι Σερρών.
    Περισσότερα εν καιρώ και συγνώμη για την καθυστέρηση. Αρκετές φορές μου ξεφεύγουν μηνύματα και αργώ να απαντήσω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ ΠΟΥ ΜΠΩΡΟ ΝΑ ΜΑΘΩ ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΡΟΓΟΝΟΥΣ ΜΟΥ? ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΓΝΩΡΙΖΩ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ Ο ΠΑΠΟΥΣ ΜΟΥ ΛΕΓΟΤΑΝΕ ΜΠΟΣΝΑΚΙΔΗΣ ΗΛΙΑΣ ΗΡΘΑΝΕ ΜΕ ΤΟΝ ΑΔΕΡΦΟ ΤΟΥ ΛΑΖΑΡΟ ΤΟ ΧΟΡΙΟ ΑΠΟ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΦΥΓΑΝΕ ΗΤΑΝΕ ΤΟ ΚΕΙΛΟΥΚΑ! ΠΗΓΑΝΕ ΓΙΑ ΛΙΓΟ ΣΤΟ ΚΑΡΑΤΕΠΕ ΝΙΚΟΜΗΔΕΙΑΣ ΓΙΑ ΠΟΛΥ ΛΙΓΟ Κ ΜΕΤΑ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΘΗΚΑΝΕ ΣΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟΧΩΡΙ ΚΑΒΑΛΑΣ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. Ο Ηλίας Μποσνακίδης (ή Καζαντζίδης) του Παρασκευά, ήταν από την Κεϊλίκα ή Καϊλούκα, πήγε όντως στο Καράτεπε της Νικομήδειας και κατέληξε πρόσφυγας στο Κοκκινοχώρι Καβάλας. Ίδιο σόι ήταν και οι παρακάτω:
    Μποσνίδης (ή Μποσνάκογλου) Ελευθέριος του Αναστασίου. Ο ονομαστός ζουρνατζής των Κασσιτερών, στις Σάπες Ροδόπης. Ήταν από την Καϊλούκα και εγκαταστάθηκε στα Κασσιτερά. Το σημερινό όνομα των απογόνων του είναι Βοσνίδης.
    Μποσνίδης Σωκράτης του Λουκά, από την Καϊλούκα στα Κασιτερά.
    Μποσνίδου Ελπίδα, χήρα του Λουκά. Καταγωγή από το Χατζήκιοϊ, νύφη στην Καϊλούκα, εγκατάσταση στα Κασσιτερά.
    Μποσνίδου Μαρία, χήρα του Ηλία, από την Καϊλούκα, εγκατάσταση στα Κασσιτερά.
    Δεν ξέρω αν η τελευταία ήταν χήρα του παππού σου, Ηλία Μποσνακίδη ή Καζαντζίδη και εγκαταστάθηκε μετά το θάνατό του στα Κασσιτερά, όπου υπήρχε το υπόλοιπο σόι.
    Όοσν αφορά τον αδερφό του παππού σου, Λάζαρο, δεν είναι καταγεγραμμένος. Μάλλον ήρθε σε μικρή ηλικία εδώ και θεωρήθηκε μέλος της οικογένειας του παππού σου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. Γεια σας! Λέγομαι Ιωαννιδου Δεσποινα και η καταγωγή μου είναι από την πλευρά του πατέρα μου από το Τσορακ. Ο πατέρας του και παπους μου λεγόταν εκεί Σαββιδης Γερβασιος και εδώ έγινε Ιωαννιδης Γερβασιος. Ή γιαγιά μου στο πατρικό της ήταν Δέσποινα Κειβανιδου. Αφού ήρθε στην Ελλάδα και μετονομάστηκε σε Ιωαννιδου παντρεύτηκε τον παπού μου στο Μαυροδενδρι Κοζανης κατα συμπτωση Ιωαννιδης κι αυτός..Ο παπους ήταν το μοναδικό αγόρι της οικογένειας που επέζησε από τις αρρώστιες κατά την διάρκεια του ταξιδιού. Ο ένας αδελφός του που πέθανε λεγόταν νομίζω Γιωργος. Είχε και δυο αδελφές..Συμελα και Ευρυκλεια αν θυμάμαι καλά..μπορείτε να μου πείτε τι στοιχεία υπάρχουν για επιβεβαίωση?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Επιβεβαιώνουμε οτι οι συγκεκριμένες οικογένειες προέρχονται από τον οικισμό Τσοράχ, της Μητροπόλεως Κολωνίας και Νικοπόλεως (επαρχία Μεσουτιέ).
      Οι οικισμοί Τσοράχ, Γιαβσάν και Μιχάλ-Τσουρούμ, αποτελούσαν ενιαία κοινότητα με κατοίκους Ρωμιούς.
      Οι οικογένειες που μας αναφέρετε, προέρχονται όλες από τη μεγάλη οικογένεια των Κεϊβανάντων ή Γιουβανάντων (Κεϊβάνογλου ή Γιουβάνογλου) του οικισμού Τσοράχ.
      Τα δύο αυτά ονόματα στην ουσία είναι ένα και η διαφορά στην προφορά οφείλεται στις τοπικές παραφθορές.
      Στην Ελλάδα οι οικογένειες ήρθαν με τα επίθετα Ιωαννίδης, Κεϊβανίδης και Καρασαββίδης. Το τελευταίο επίθετο είχε μόνο μια οικογένεια, γιατί ήταν απόγονοι του Σάββα Γιουβάνογλου (Ιωαννίδη). Έτσι ονομάστηκαν Σαββάογλου / Καρασαββάογλου = Σαββίδης / Καρασαββίδης. Πάντως κι αυτοί ήταν προέρχονταν από τη μεγάλη οικογένεια των Κεϊβανάντων / Γιουβανάντων.
      Αυτά τα στοιχεία από εμάς.

      Διαγραφή
  23. Πτολεμαΐδα 03-08-2016
    Καλησπέρα αγαπητό Γαράσαρη, ονομάζομαι Πουλασιχίδης Στυλιανός και ο πατέρας μου λεγόταν Περικλής ο δε παππούς μου λεγόταν Πουλασικίδης Κυριάκος και καταγόταν από το Σιμικλή Χαλδείας. Η δική μας οικογένεια ήρθε στην Πτολεμαϊδα. Θα σας παρακαλούσα αν μπορείτε να με πληροφορήσετε για τους υπόλοιπους της οικογένειας του παππού μου ή ότι άλλο γνωρίζετε. Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σύμφωνα με τις διασταυρώσεις που μπορέσαμε να κάνουμε, όντως οι Πουλασιχάντ` κατάγονται από το χωριό Σιμικλή της περιοχής Κιουρτιούν Αργυρουπόλεως. Μάλιστα το Σιμικλή βρίσκεται στα ορεινά, στο νοτιότερο σημείο του Κιουρτιούν, εκεί που συνορεύει με τη δική μας περιοχή Νικοπόλεως (Γαράσαρη).
      Από το Σιμικλή λοιπόν ήταν ο Κυριάκος Πουλασίκης (Πουλασίχ`). Αυτός ήταν ο προ-προπάππος σας. Ένας γιος του, ο Ιωάννης, ήρθε στην Πτολεμαΐδα. Ο άλλος γιος του, ο Παύλος, ήταν ο προπάππος σας και πρέπει να πέθανε στην πατρίδα. Ο γιος του Παύλου Πουλασίχ`, Κυριάκος Πουλασικίδης, ήρθε επίσης στην Πτολεμαΐδα και ήταν ο πάππος σας.
      Άλλα μέλη των Πουλασιχάντων από το Σιμικλή, ήρθαν στο Αγγελοχώρι Ημαθίας και στο Ποντολίβαδο Κιλκίς (ήταν στα ανατολικά ορεινά, πριν ερημωθεί), αλλά δυστυχώς δεν έχουμε πληροφορίες για τη μετέπειτα πορεία τους.

      Διαγραφή