Νικόπολις - Γαράσαρη - Sebinkarahisar - Susehri.

Σας κάνουν ..κλικ; Καλώς ήρθατε!

Παρασκευή, 21 Ιανουαρίου 2011

Γαράσαρη: Υπάρχουμε ακόμη εκεί...


Τα ίχνη των προγόνων μας είναι εκεί.
Ανεξίτηλα, ζωντανά, σφραγίδα αιώνια στο σώμα της Νικόπολης.
Όπου κι αν περπατήσεις θα τα βρεις, αρκεί λίγο να ψάξεις.
Και οι σημερινοί κάτοικοι των χωριών μας, είναι μαζεμένοι απέναντί μας. Ξέρουν..
Αυτά τα γράμματα που δε μπορούν να διαβάσουν, είναι δικά μας γράμματα.
Οι λέξεις που δεν καταλαβαίνουν, είναι δικές μας λέξεις.
Οι εκκλησιές είναι δικές μας.
Τα σπίτια τα παλιά, οι μύλοι, τα ταφία, τα χαλάσματα, δικά μας είναι κι αυτά.
Γιατί δικιά μας είναι κι η Γαράσαρη. Των προγόνων μας η γη.
Σφραγίδα κι όνομα δικό μας έχουν όλα.
Κι όλα εμάς θυμίζουν πάνω της. Και θα μας θυμίζουν για πάντα:

Νικόλαος Ποτουρίδης
ματαιότης ματαιοτήτων
και τα πάντα ματαιότης
Μαρτίου 19 1923
Σαββάτον τον βαϊον

(σώζεται στον Άγιο Γεώργιο της Λίτζασας)

3 σχόλια:

  1. Νικόλαος Σ. Ποτουρίδης
    Θείος μου... Ανατρίχιασα....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αδελφός του Παππού μου δηλαδή...
    Γαβριήλ Σταύρου Ποτουρίδης ο Παππούς μου.
    Εαν κάποιος ξέρει κάτι παρακαλώ στο email. vpotourides@hotmail.com

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ο Σταύρος Ποτουρίδης του Παύλου, είχε άλλα δύο αδέρφια τον Ιωάννη και το Θεόδωρο. Ο Θεόδωρος είχε γιούς τον Ηλία και τον Παναγιώτη.
      Το σπίτι του Παύλου (δηλαδή το πατρικό του Σταύρου, του Ιωάννη και του Θεόδωρου) βρισκόταν στο κέντρο της Λίτσασας.
      Το σπίτι του Σταύρου βρισκόταν κοντά στο ποταμάκι της Λίτσασας και ο ίδιος είχε αποκτήσει αρκετά μεγάλη περιουσία, με ζώα, κήπους, αγρούς, λιβάδια και δάση. Οι περισσότεροο αγροί και τα λιβάδια του βρίσκονταν στην περιοχή Γατίρ-αλάγιν, στο λόφο προς τη μεριά του Ασαρτζούχ.

      Διαγραφή