Νικόπολις - Γαράσαρη - Sebinkarahisar - Susehri.

Σας κάνουν ..κλικ; Καλώς ήρθατε!

Παρασκευή, 15 Απριλίου 2011

Κεϊλίκα (Καϊλούκα)


   Περίπου 15 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Νικόπολης, βρίσκεται η Καϊλούκα. Νοτιοανατολικά της είναι το Όβατζουχ, νότια το Αγού-τερε, νοτιοδυτικά το Χατζήκιοϊ και βορειοανατολικά το Κιογνιούκ (Κοϊνίκ).
 


   Είχε περίπου 450 κατοίκους που εκκλησιάζονταν στον Άγιο Νικόλαο και στην Υπαπαντή του Σωτήρος, που χτίστηκε το 1852. Στο χωριό υπήρχε και το μοναστήρι του Αγίου Βασιλείου, που πανηγύριζε τη δεύτερη μέρα του Πάσχα.


   Γύρω από την Καϊλούκα υπήρχαν τα παρεκκλήσια του Προφήτη Ηλία, του Αγίου Γρηγορίου, της Αγίας Κυριακής, του Αγίου Γεωργίου και της Αναλήψεως.


   Το χωριό είχε εξατάξιο σχολείο με 120 περίπου μαθητές, στο οποίο δίδαξαν ο Παύλος Παυλίδης (απόφοιτος της Μεγάλης του Γένους Σχολής), ο ιερέας Άνθιμος Ορφανίδης και ο Ηλίας Παπαδόπουλος (απόφοιτοι του Φροντιστηρίου Τραπεζούντας).


   Η Καϊλουκα βρίσκεται μεταξύ βουνών με δάση (Τουτάχ - Προφήτης Ηλίας, Τιρχάζ, Λευκώνα, Τσιγρίχ) και το ποτάμι που περνάει από αυτήν, νοτιότερα έπεφτε στον ποταμό Λύκο (σήμερα στην τεχνητή λίμνη). Οι γιαϊλάδες του χωριού ήταν τα Ομάλε και το Τσουχούρ-οβά.


   Κατά την τοπική προφορική παράδοση, οι πρώτοι που έφτιαξαν το χωριό ήταν οι Καρασαββιδαίοι από την Τραπεζούντα, οι Σαριδαίοι – Ξανθόπουλοι από τη Σαμψούντα, οι Βασιλειαδαίοι και οι Κενανιδαίοι από την Αργυρούπολη και οι Βοσνιδαίοι από τη Βοσνία (?!?!).

   Κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο οι κάτοικοι δεν εκτοπίστηκαν, αλλά ταλαιπωρήθηκαν από τις επιδρομές και τις λεηλασίες Τούρκων από τη γύρω περιοχή και από τους τσέτες του Τοπάλ Οσμάν. Όσοι επέζησαν εγκαταστάθηκαν, σχεδόν όλοι, στα Κασσιτερά Σαπών Ροδόπης.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου