Νικόπολις - Γαράσαρη - Sebinkarahisar - Susehri.

Σας κάνουν ..κλικ; Καλώς ήρθατε!

Τετάρτη, 6 Ιουλίου 2011

Χάχαβλα


Ανατολικά της Νικόπολης και του Καγιά-τιπι, βρίσκεται το χωριό Χάχαβλα. Στα ανατολικά του έχει το Χάνεε-τερεσί και το Χαμούρ-κεσέν, στα δυτικά το Άϊ-Λαζάρ πουγαρί (βρύση του Αγίου Λαζάρου) και το Κιλίτς-καγιά (ο λόφος της Αναλήψεως, στη δυτική πλαγιά του οποίου βρίσκεται η Μονή της Παναγίας του Καγιά-τιπί), στα βόρεια το χωριό Ισπαχή-μαχαλεσί και το Κλήμαντε-τερεσί και στα νότια το τούρκικο χωριό Άννα.





Στα δυτικά επίσης υπάρχουν οι λόφοι Παγί-τσαρτάχ και Αγίου Γεωργίου (προεκτάσεις του λόφου της Αναλήψεως) με πεύκα και αγριοφουντουκιές. Εκεί ήταν οι γιαϊλάδες του χωριού (από κοινού με το Ισπαχή-μαχαλεσί). Στο κέντρο περίπου του χωριού υπήρχε και μια γκιόλα (λίμνη) όπου έμπαιναν το καλοκαίρι τα βουβάλια των κατοίκων.





Σύμφωνα με την προφορική παράδοση, οι πρώτοι κάτοικοι ήρθαν από την ενδοχώρα της Μικρασίας και αργότερα προστέθηκαν νέοι από την περιοχή της Αργυρούπολης. Στις αρχές του εικοστού αιώνα είχε 60 οικογένειες με 300 περίπου ελληνορθόδοξους κατοίκους, όλους τουρκόφωνους.

Σύμφωνα με την παράδοση πάλι, το όνομα Χάχαβλα προέρχεται από το τουρκικό εβλιέ ή χεβλιέ (τόπος ιερός), γιατί το θρησκευτικό αίσθημα ήταν πολύ ανεπτυγμένο και υπήρχαν πολλοί ιερείς και παρεκκλήσια. Από αυτό το χωριό ήταν ο Ιωαννίκιος Θωμαϊδης που στις αρχές του δεκάτου ενάτου αιώνα ανοικοδόμησε τη Μονή της Παναγίας στο Καγιά-τιπί και έγινε ηγούμενος σε αυτή. Στην είσοδο του χωριού υπήρχε μια χαμηλή λιθόκτιστη εκκλησία, του Αγίου Θωμά και μέσα στο χωριό τα παρεκκλήσια του Αγίου Θωμά, του Αγίου Γεωργίου, του Αγίου Ιωάννη και του Αγίου Δημητρίου. Στα σύνορα με το Ισπαχή-μαχαλεσί υπήρχε το παρεκκκλήσι του Αγίου Παύλου, όπου γινόταν κάθε χρόνο πανηγύρι. Άλλο μεγάλο πανηγύρι γινόταν στο παρεκκλήσι της Αναλήψεως, επάνω στο Κιλίτς-καγιά.

Στο χωριό υπήρχε σχολείο με τέσσερις τάξεις και σαράντα μαθητές. Τα τελευταία χρόνια δίδαξαν εκεί ο Νάτικας Παπαγρηγορίου, ο Στέφανος Καζαντζίδης και ο Χρήστος Ιωαννίδης.






Το 1917 οι κάτοικοι εκτοπίστηκαν στο Τσάγγιρι της Κασταμονής. Μετά την ανακωχή άλλοι έμειναν στην Αμάσεια, άλλοι πήγαν στην Κωνσταντινούπολη και από εκεί μετανάστευσαν στο Νιού Τζέρσεϊ των ΗΠΑ και άλλοι επέστρεψαν στο ρημαγμένο και λεηλατημένο χωριό τους, όπου και παρέμειναν μέχρι την ανταλλαγή. Όσοι επέζησαν ήρθαν πρόσφυγες στην Καβάλα, στον Πλαταμώνα, στις Κρηνίδες, στη Λεύκη, στην Κασσάνδρα Χαλκιδικής και στις Σάπες Ροδόπης.

2 σχόλια:

  1. Mr. Houperin can you write turkish because We turks Not understand your sharing.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Dear friend from Turkey. For now it is not easy for us to write in turkish or other language. Maybe in the future. Anyway you can use the translation tool of google or you can tell us for which post you're interesting, to try send you a summary. Our blogspot is for the children and grandchildren of Rums who were lived in Gareysar and left their homeland after the Lausann Treaty or earlier. We want to know everything about history, geography, civilization of Gareysar, because we are also children of this place. Thank you for the message and for visiting our blogspot.

    ΑπάντησηΔιαγραφή