Το Τάγμα Νικοπολιτών επελαύνει...

Ο Αντιστράτηγος Βασίλειος Τελλίδης από το Κοκκινόχωμα Καβάλας, 

έλκων την καταγωγή εκ πατρός από το χωριό Κάγιαλαν,

στην επαρχία Κιρικίου (Γουρούχ) της Μητροπόλεως Κολωνείας και Νικοπόλεως

και εκ μητρός από το χωριό Μπάλτζανα

(οικογένεια Σιδηρόπουλου και σήμερα Παπαδόπουλου)

στην κεντρική επαρχία της Νικοπόλεως,

είναι ο νέος Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Στρατού.

Μετά τους αδερφούς Γεώργιο και Νικόλαο Ταμουρίδη
από τη Λίτζασα και το Ασαρτζούχ,
που άνοιξαν το δρόμο και αναδείχθηκαν ως Στρατηγοί Υπαρχηγοί του ΓΕΣ,
τώρα ο Βασίλειος Τελλίδης καλείται να υπηρετήσει επάξια την Πατρίδα

και να ακολουθήσει τη μακραίωνη παράδοση

του ονομαστού μεσαιωνικού Τάγματος Νικοπολιτών

και του Θεματικού Φουσάτου Κολωνείας.

"Έφυγε" η Άννα Ταμουρίδου/Πετρίδου

Μνημόσυνο για τις σαράντα μέρες από τότε που "έφυγε" 

η Άννα Ταμουρίδου/Πετρίδου (1926-2015).

Κόρη του Ηρακλή Πετρίδη από το Ασαρτζούχ,

γυναίκα του Χρήστου Ταμουρίδη από τη Λίτζασα,

μητέρα του Πέτρου, της Πελαγίας 

και των δύο Στρατηγών, του Γιώργου και του Νίκου.

Νικοπολίτισσα μέχρι το μεδούλι η Άννα η Ταμουράβα,

ας εν` ελαφρύν το χώμα...

Γιατί στη Νικόπολη;

Γιατί παίρνεις τα βήματα στην ανηφόρα για το κάστρο,

σκοντάφτεις στ` αγκωνάρια,

σκύβεις, ανασκαλεύεις χώματα

και μένει στο χέρι σου παλιό, τετράδραχμο ασημένιο.

Έχει την κεφαλή του βασιλέα από τη μιά

κι από την άλλη άτι φτερωτό, αυτό που λέγαν Πήγασο,

τον ήλιο, το φεγγάρι και γράμματα ελληνικά:

«Βασιλέως Μιθριδάτου Ευπάτορος».

Κοιτάς στα χαμηλά και ξεχωρίζεις τον Πομπήιο

διαταγές να δίνει στους χιλίαρχους

κι αυτοί με τη σειρά τους να στήνουν στην ανοιχτωσιά

την καθεμιά κοόρτη.

Κλείνεις τα μάτια και ακούς

κλαγγές σπαθιών, σαΐτες να σφυρίζουν,

αίμα και δάκρυα να κυλούν,

να χύνονται στο Λύκο.

Ο Άγιος Τρύφων και η Νικόπολη

   Σήμερα 1η Φεβρουαρίου, εορτάζεται η μνήμη του Αγίου Τρύφωνος, ο οποίος έζησε και μαρτύρησε στο δεύτερο μισό του 3ου αιώνα, στη Νικομήδεια της Βιθυνίας. 
   Ο Άγιος Τρύφων είναι γνωστός κυρίως σε προσφυγικούς πληθυσμούς από την Ανατολική και τη Βόρεια Θράκη, ως προστάτης των αμπελουργών, αν και δεν είναι γνωστός ο λόγος, αφού από το βίο του δεν έχουμε στοιχεία που να τον συνδέουν με την αμπελουργία. Ίσως έχει σχέση η καταγωγή του, αφού η Βιθυνία ήταν η κατ` εξοχήν αμπελουργική περιοχή της Μικράς Ασίας.
   Η δεύτερη ιδιότητά του, ήταν θεραπευτής ασθενών (κυρίως όμως "δαιμονισμένων"). Για τις υπηρεσίες που προσέφερε δεν έπαιρνε αμοιβή, γι` αυτό και συγκαταλέγεται στον κύκλο των Αγίων Αναργύρων, δηλαδή Αγίων που ήταν ιατροί ή θεραπευτές, χωρίς να αμείβονται. Αυτοί ήταν οι Άγιοι Κοσμάς και Δαμιανός, ο Άγιος Παντελεήμων, οι Άγιοι Κήρυκος και Ιωάννης, οι Αγίες Ζηναΐδα και Φιλονίλλα και ο Άγιος Τρύφων.
   Στη συγκεκριμένη εικόνα συνυπάρχουν οι Άγιοι Τρύφων και Παντελεήμων (Ανάργυροι και οι δύο). Προέρχεται από το ναό του Αγίου Γεωργίου της Λίτζασας Νικοπόλεως και την έφεραν οι Γαρασαρώτες πρόσφυγες το 1924, στα Κασσιτερά Ροδόπης.
   Ενώ ο Άγιος Παντελεήμων ήταν πολύ αγαπητός στον Πόντο, ο Άγιος Τρύφων ήταν σχετικά άγνωστος. Η συνύπαρξή τους στη συγκεκριμένη εικόνα είναι σαφές οτι παραπέμπει στον κύκλο των Αγίων Αναργύρων, αλλά υπάρχει και μια άλλη παράμετρος. Ο Άγιος Τρύφων εμφανίζεται να κρατά το κλαδευτήρι, το απαραίτητο εργαλείο των αμπελουργών. Είναι πολύ πιθανό αυτό να οφείλεται και στην τοπική παραδοσιακή καλλιέργεια αμπελιών στη Νικόπολη. Είναι χαρακτηριστικό οτι στα οθωμανικά φορολογικά κατάστιχα των αρχών και των μέσων του 16ου αιώνα (1520 και 1569) σχεδόν σε όλα τα χριστιανικά χωριά της Νικοπόλεως αναφέρονται αμπελώνες. Η παράδοση αυτή συνεχίστηκε μέχρι και την ανταλλαγή πληθυσμών, αν και σε πολύ μικρότερο βαθμό.
   Το ζήτημα λοιπόν της αμπελουργίας, αποτελεί ένα από τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της Νικοπόλεως στο διάβα των αιώνων και η συγκεκριμένη εικόνα με τον Άγιο Τρύφωνα από τη Λίτζασα, μας υπενθυμίζει αυτό το ενδιαφέρον στοιχείο.

Ιμπραχίμ, ο γιός του Ηρακλή - Παρουσίαση στο Esslingen της Γερμανίας

   Θερμές ευχαριστίες σε όλους τους συμπατριώτες, τον Πρόεδρο Πέτρο Τσακιρίδη, το διοικητικό συμβούλιο και όλα τα μέλη του Συλλόγου Ποντίων Esslingen Γερμανίας, για τη ζεστή υποδοχή, τη φιλοξενία και την αγάπη τους. 
   Ιδιαίτερες ευχαριστίες στον αγαπητό φίλο Θεοχάρη Κριθαρίδη και ελπίζω στο μέλλον να βοηθήσω κι εγώ όσο μπορώ στις προσπάθειές τους για διατήρηση της παράδοσης, της κληρονομιάς των προγόνων μας και της κοινής μας ιστορίας. Χαιρετίας.

Η κληρονομιά μου...

   Αυτή είναι η μόνη κληρονομιά που μου άφησε ο πατέρας μου. Ένας γνήσιος Νικοπολίτης, από μια απλή αγροτική οικογένεια προσφύγων στον Αμυγδαλεώνα Καβάλας. Ένας από τους Έλληνες "ένστολους" που, έχοντας δυό γιούς να μεγαλώσει και να μορφώσει, το μόνο όχημα που απέκτησε σε όλη τη ζωή του ήταν ένα ...ποδήλατο.
   Η αφιέρωση είναι γραμμένη στο πρώτο εξωσχολικό βιβλίο που αγόρασε για μένα, «Η Ελλάς εις τους Βαλκανικούς Πολέμους 1912-1913». Ήμουν μόλις 6,5 ετών και πήγαινα στην πρώτη τάξη του Δημοτικού Σχολείου. 
   Έτσι μου έδειξε το "δρόμο"... Η πορεία είχε ήδη προδιαγραφεί…

   (Κλείνουν σήμερα επτά χρόνια από τότε που "έφυγε" ο Γαρασαρώτας...)

Ασαρτζούχ/Καστέλλον Νικοπόλεως. Συνοικία Τζανών Πετράντων

Ιμπραχίμ, ο γιός του Ηρακλή - (Απόσπασμα από το 10ο κεφάλαιο)

   Γονάτισε μπροστά στην Παναγία και μίλησε μαζί της για λίγα λεπτά. Σηκώθηκε, πήγε στην κολώνα δίπλα στην πόρτα και έβγαλε το μικρό του μολύβι. Τήρησε κι αυτός τη συνήθεια όλων των χωριανών που φεύγουνε στα ξένα, ν` αφήνουνε το ίχνος τους μέσα στην εκκλησιά, να είναι κι αυτοί παρόντες σε κάθε λειτουργιά, σε κάθε γιορτή, σε κάθε γάμο, βάπτιση και σε κάθε κηδεία. Να το βλέπουν κι οι δικοί τους, για νά`χουν συντροφιά.
«Ηρακλής Πετρίδης. Τρίτη 10 Ιουνίου 1914».

   Κατηφόρισε στο σπίτι. Ο πατέρας του στην αυλή, τον περιμένει. Η Ευδοκία φέρνει έναν μικρό μπόγο μ` αλλαξιές, πίτες, τσορέκια και νερό για το δρόμο.
Ο πάππος του ο Μανουήλ πάλι εκεί, στη σκάλα. Σκύβει, πιάνει το χέρι του, το φιλά και το ακουμπά στο μέτωπό του. Εκείνος με τ` άλλο χέρι, του χαϊδεύει το κεφάλι. «Ο Θεόν εντάμα σ` να έν`, πουλί μ`».

   Αγκαλιάζει τη μάνα του. Του φιλάει τα μάτια και τα στήθια της τρέμουν.
Ο κύρης του παίρνει την κατηφόρα και του κάνει νόημα να βγούνε στη δημοσιά.
Βαριά τα βήματα του Ηρακλή. Γυρνάει μια τελευταία φορά και κοιτάει στο σπίτι. Ο πάππος έφυγε μέσα. Η Ευδοκία με τα χέρια στα πόδια της, κολλημένα στη φοτά της, κοιτάει με βλέμμα κενό, σαν χαμένη.
   Στρέφει την πλάτη στη μάνα του και κατεβαίνει το σοκάκι. Η φωνή της χαμηλή, αλλά εκεινού του σκίζουν την ψυχή τα σπαραχτικά τραγωδίας:
«Οοοοφ! Ανάθεμά τα τα μακρά, που `κί πάει η λαλίαν,
σκοτείνεψαν τα μάτοπα μ`, ασήν αρωθυμίαν.
Κι αναθεμά σε ξενιτιά κι εσέν και τα παρά`ες,
οοοφ, για τ`εσέν χωρίσανε παιδία και μανά`ες».

Apolas Lermi - Tin Patridam Ehasa

Πολυχρόνης Ενεπεκίδης, 1919 Αμισός - 2014 Βιέννη

Καλό ταξίδι Δάσκαλε... Τραντέλλενα!!!

Φεστιβάλ ΠΟΕ - Λάρισα 1 Νοεμβρίου 2014

Νικοπολίτες καθ` οδόν για τη Λάρισα και το φεστιβάλ της ΠΟΕ

Ανθυπολοχαγός Θεόδωρος Κανδηλάπτης - Από τον Πόντο στα βουνά της Ηπείρου και στο μεγάλο ΟΧΙ

   28η Οκτωβρίου 1940. Τα τελευταία αγόρια που γεννήθηκαν στον Πόντο πριν τον ξεριζωμό, σπεύδουν τώρα πρώτα να υπερασπίσουν την πατρίδα στην οποία αντρώθηκαν, μαζί με τους συνομηλίκους τους από ολόκληρη την Ελλάδα.

   Τα παιδιά που μεγάλωσαν με θύμησες και ιστορίες για τους διωγμούς, για τη γη που τους γέννησε, την προαιώνια πατρίδα των προγόνων τους, είναι τώρα αποφασισμένα να προασπίσουν τη νέα πατρίδα τους και να συνεχίσουν την ηρωική παράδοση του Πόντου.

Σεβασμιώτατε Καλαβρύτων, δεν είμαστε «τουρκόσποροι» όσοι τιμούμε τον Οικουμενικό Πατριάρχη!

Του Νίκου Πετρίδη

   Αλγεινή εντύπωση και ικανή αγανάκτηση προκαλούν τα νέα «επεισόδια» με πρωταγωνιστή το Μητροπολίτη Καλαβρύτων. Ο Σεβασμιώτατος κ. Αμβρόσιος, παίρνοντας ως αφορμή τις διαδικασίες εκλογής τριών νέων Μητροπολιτών, αλλά και την πρόσφατη τοποθέτηση του νεοεκλεγέντος Μητροπολίτη Αδριανουπόλεως ως Πατριαρχικού εκπροσώπου στην Αθήνα, κοινοποίησε ανοικτή επιστολή προς τον Οικουμενικό Πατριάρχη.

Αν έγραφα ένα μυθιστόρημα για τον τάφο του Αλέξανδρου…

   Αρχαιολόγος δεν είμαι. Πάντα όμως με συγκινούσε αυτή η επιστήμη, η συνήθως μοναχική πορεία των λειτουργών της, ο ακάματος σεβασμός στη λεπτομέρεια, το «σκουπάκι», οι ερμηνείες, η σύνθετη σκέψη που ακροβατεί μεταξύ φαντασίας και πηγών.

   Τα μαθήματα της Αρχαιολογίας στο Πανεπιστήμιο τα γευόμουν με χαρά και ενδιαφέρον. Προϊστορική, Κλασική, Βυζαντινή, Μεταβυζαντινή. Πάντα κάτι καινούργιο μάθαινα. Ένα νέο παράθυρο άνοιγε για να πετάξει η φαντασία μου, βασισμένη σε στοιχεία, πηγές και ευρήματα.

   Παρ` όλα αυτά, η δική μου προδιαγεγραμμένη ρότα ήταν προς την κατεύθυνση της Ιστορίας, το μεγάλο μου έρωτα και βάσανο.

   Αυτή όμως είναι μια άλλη ιστορία.

   Ο Αλέξανδρος ήτανε πάντα βιδωμένος στο νου μου. Η πορεία του, η ορμή του, η τόλμη και οι αναζητήσεις του, η κληρονομιά και η καταλυτική προσφορά του σ` αυτό που λέμε ότι ανήκουμε και είμαστε σήμερα.

   Παρακολουθώ λοιπόν κι εγώ την υπόθεση του λόφου Καστά στην Αμφίπολη εδώ και δύο χρόνια, όταν πρωτακούστηκαν οι πρώτες εκτιμήσεις από την Κατερίνα Περιστέρη. Ακολούθησε ο εντοπισμός του περιβόλου, η ανακοίνωση στην ετήσια Αρχαιολογική Συνάντηση της βόρειας Ελλάδας και φέτος το καλοκαίρι όλα όσα έχουν κινήσει το πανελλήνιο και το παγκόσμιο ενδιαφέρον.

Ο Αβράμης επιστρέφει στην πατρίδα - Avram, mezunlar günü.

   Και επειδή από το πρωί διαβάζω διάφορα "κουλά" στο διαδίκτυο, ο Αβράμης Παπαδόπουλος είναι από το Λάκκωμα Χαλκιδικής, όπως και ο Στέφανος (Κλάους) Αθανασιάδης του ΠΑΟΚ. Οι Πόντιοι του Λακκώματος είναι πρόσφυγες από τη Χαψάμανα των Κοτυώρων και συγκεκριμένα από τους οικισμούς Μεσαλάν, Αντούζ, Εγριπέλ και Περνετζούχ. Από την πλευρά της μητέρας του, κατάγεται από τους Βαρυτιμάντες του χωριού Σεμέν (περιοχή Τσάμπασιν, Μητρόπολη Κολωνίας και Νικοπόλεως). 
   Εντάξει, είπαμε στους χορούς και στα τραγούδια γεμίσαμε από Ματσούκα. Μη θέλετε και όλους τους ποδοσφαιριστές δικούς σας :)

Τζανοί/Πετράντες στην Ολυμπιάδα

   Στην Ολυμπιάδα Ελασσώνος είχαμε την ευτυχία να γνωριστούμε από κοντά με ένα ακόμα κλαδί του δέντρου των Τζανών/Πετράντων. Από τη Νικόπολη στο Ματζιγκέρτ του Καρς και μετά στην Ολυμπιάδα πρόσφυγες, είχαν την ευκαιρία να ξαναβρεθούν οι συγγενείς στον Αμυγδαλεώνα Καβάλας πριν από πολλά χρόνια. Τώρα τους γνωρίσαμε κι εμείς και είναι σίγουρο ότι δε θα χάσουμε πιά αυτήν την επαφή.
   Στη φωτογραφία ο Παύλος Πετρίδης (ο Παύλον τη Πιπέρας) με τη γυναίκα του Παρθένα Παπαδοπούλου (θυγατέρα του παπά-Θεοφάνους) και τα παιδιά τους Ευστάθιο (σήμερα παπά-Στάθης Πετρίδης), Γεώργιο (σύζυγος Παναγιώτας Ασσυχίδου) , Μαρίκα (σύζυγος Στάθη Φυριλλίδη) και Ερμιόνη (σύζυγος Νικολάου Ταμουρίδη). Μαζί τους η σύζυγος του Σάββα Πετρίδη (που σκοτώθηκε στον εμφύλιο), Μαρία Τσαχουρίδου και ο εγγονός του παπά-Θεοφάνους, Κωνσταντίνος Παπαδόπουλος.

Τάγμα Νικοπολιτών

Από του μεσονυκτίου της σήμερον, ενισχυτικές μονάδες του Τάγματος Νικοπολιτών

συνδράμουν τα όμαιμα τμήματα εν Ολυμπιάδι Ελασσώνος.

Αι ημέτεραι δυνάμεις, αγωνίζονται σθεναρώς...

Εις στιγμιότυπον εν διαλείμματι των "μαχών",
Σάββας Καλεντερίδης, Νικόλαος Πετρίδης, Μιχαήλ Χατζεϊπίδης, 
Δανιήλ Εμμανουηλίδης, Στρατηγός Γεώργιος Ταμουρίδης.

Ολυμπιάδα Ελασσώνος 2014

   Από τη Νικόπολη του Πόντου στο Ματζιγκέρτ του Καρς και από εκεί στην Ελλάδα. 

   Η πορεία των συμπατριωτών μας της Ολυμπιάδας, με τους οποίους συναντηθήκαμε το προηγούμενο σαββατοκύριακο. Συμμετείχαμε κι εμείς στο ετήσιο αντάμωμά τους, παρουσιάσαμε τον «Ιμπραχίμ, ο γιός του Ηρακλή», γνωρίσαμε νέους φίλους και συγγενείς, πήραμε νέες πληροφορίες για την κοινή μας ιστορική πορεία, δεχθήκαμε την αγάπη των Νικοπολιτών της Ολυμπιάδας και επαληθεύσαμε όσα ξέραμε για ένα ισχυρό κάστρο της Νικοπόλεως επάνω στον Όλυμπο. 

   Ευχαριστούμε θερμά όλους τους κατοίκους της Ολυμπιάδας, τον Πολιτιστικό Σύλλογο και τον Πρόεδρο Μιχάλη Χατζεϊπίδη, όλους τους φίλους, συμπατριώτες και συγγενείς εκ Νικοπόλεως. Η υποδοχή και η φιλοξενία τους ήταν πραγματικά εκτός πάσης προσδοκίας. Αισθανόμαστε υποχρεωμένοι και επιφυλασσόμαστε για ανταπόδοση. Ο δεσμός μας με τους Νικοπολίτες της Ολυμπιάδας έχει ρίζες αιώνων και θα ενδυναμωθεί περισσότερο στο άμεσο μέλλον. 

(18 φωτογραφίες)

Espira... to horafi`m

Το "Έσπειρα" βρίσκεται στην Κωνσταντινούπολη

και είναι ένας από τους πόλους της σύγχρονης μαυροθαλασσίτικης πρωτοπορίας.

Διανοητικά, ιδεολογικοπολιτικά και ψυχικά, αυτά τα παιδιά βρίσκονται ...αλλού...