Νικόπολις - Γαράσαρη - Sebinkarahisar - Susehri.

Σας κάνουν ..κλικ; Καλώς ήρθατε!

Τετάρτη, 12 Αυγούστου 2015

Η χρηματοδοτούμενη «φιλία»…


   Επικοινώνησε σήμερα μαζί μου μία κυρία, Τουρκάλα από τη Σμύρνη. Μου πρότεινε να συμμετάσχω και να συνεισφέρω με τις απόψεις μου σε ένα project με τίτλο «Γεφύρωση των Μέσων Ενημέρωσης Ελλάδας – Τουρκίας».
   Αφού ζήτησα επιπλέον πληροφορίες, έμαθα ότι το έργο αυτό ξεκίνησε από τον Οκτώβριο του 2014 και θα διαρκέσει μέχρι τον Ιανουάριο του 2016. Στόχος του είναι «η ανάπτυξη ενός βιώσιμου διαλόγου σε διάφορα θέματα, ανάμεσα στους δημοσιογραφικούς οργανισμούς Τουρκίας και Ελλάδας μέσω των ΜΜΕ, έχοντας ως βάση την αμοιβαία κατανόηση και συνεργασία».
   Ψάχνοντας λίγο ακόμα έμαθα ότι το έργο χρηματοδοτείται «από την Ευρωπαϊκή Ένωση και τη Δημοκρατία της Τουρκίας» και έχει έδρα τη Σμύρνη. Εκεί πραγματοποιήθηκε και η πρώτη συνάντηση των συμμετεχόντων (δημοσιογράφοι, ακαδημαϊκοί κλπ) από τις δύο πλευρές, με ανταλλαγή δώρων, αναμνηστικών πλακετών και φωτογραφήσεων.
   Δυστυχώς δεν μπόρεσα να βρω πλήρη κατάλογο των Ελλήνων συμμετεχόντων. Οι δύο εταίροι που «τρέχουν» το πρόγραμμα δε φαίνεται να έχουν άλλη ανάλογη εμπειρία στα ελληνοτουρκικά. Μάλιστα το λινκ που παραπέμπει στον εταίρο εξ Ελλάδος, οδηγεί σε ιστοσελίδα γραφιστικής εταιρίας, η οποία όμως είναι «υπό κατασκευή».

   Διαβάζοντας κάποια σκόρπια ονόματα, εγώ ο αδαής περί τα ελληνοτουρκικά, κατάλαβα ότι από την τουρκική πλευρά συμμετέχουν άνθρωποι που μπορούν να τοποθετηθούν στη διαχρονική κυβερνητική «επιρροή» (ανεξαρτήτως κυβερνώντος κόμματος), ενώ από την ελληνική πλευρά συμμετέχουν άνθρωποι με πολυετή δράση στο χώρο της Ανανεωτικής Αριστεράς και σε παράπλευρες κοινωνικές δράσεις (πολιτικά σχήματα, ΜΚΟ, projects κλπ).
   Γι` αυτό και το πρώτο (σκωπτικό) σχόλιο που έστειλα στην κυρία από τη Σμύρνη, βλέποντας μερικές φωτογραφίες από τη συνάντησή τους στην Τουρκία, ήταν το εξής:
«Toο many «formal dress and ties» in the turkish side, too many «casual dress» in the greek side… That means something to me. You know, i am not unexperienced about modern Turkey and i know very well the non-government movements in Greece».
   Στην ιστοσελίδα του project βρήκα και μια επιστολή του Έλληνα Πρέσβη στην Άγκυρα, με ημερομηνία 4 Φεβρουαρίου 2015. Στην επιστολή αυτή ο κύριος Πρέσβης δηλώνει στην τουρκική πλευρά την υποστήριξή του και συμπληρώνει: «In this context, I am forwarding, attached herewith, an indicative list of Greek journalists, with expertise in bilateral relations between Greece and Turkey, who might participate in the panel discussion you intend to organize in the opening event of the project».
   Αλήθεια, θα είχε ενδιαφέρον να μαθαίναμε αν είναι στο πλαίσιο του επίσημου διπλωματικού έργου, η πρόταση ονομάτων δημοσιογράφων για συμμετοχή σε τέτοιο project. Με ποια κριτήρια άραγε; Προσωπικά του κυρίου Πρέσβη; Της κεντρικής υπηρεσίας του Υπουργείου Εξωτερικών; Άλλων;
   Για να μη σας κουράζω περαιτέρω, η κατάληξη της συζήτησης εκ μέρους μου ήταν η εξής: «Thanks for the invitation. The truth is that i don`t believe in projects who financed by governments or by EU. I believe in the true friendship between people and that has nothing to do with governments... And, by the way, this is our true turkish-greek friendship (self-financed)…».
   Και της έστειλα το βιντεάκι που ποστάρω κι εδώ, από την τελευταία μας επίσκεψη στη Νικόπολη.
   Αυτά, προς γνώση όλων των φίλων και υπενθύμιση, για μία ακόμα φορά: Μην «τσιμπάτε» σε όλα όσα σας έρχονται από «μέσα». Εμείς το μεράκι μας κι αυτοί τη …δουλειά τους…
Νίκος Πετρίδης

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου